Wykonujemy elewację budynków mieszkalnych, usługowych i przemysłowych zarówno na styropianie jak i na wełnie.

DO KAŻDEJ ELEWACJI POGLĄDOWY PROJEKT GRATIS!

Sprawdź naszą ofertę: Elewacje Lublin

W celu poznania wstępnej oferty prosimy o kontakt telefoniczny, e-mail lub bezpośrednio w siedzibie firmy z podaniem poniższych szczegółów:

- gr. styropianu/wełny
- współczynnik przenikania ciepła dla wybranego materiału
- rodzaj tynku: mineralny, akrylowy, silikonowy, siloksanowy
- nazwa projektu (w przypadku budynków powtarzalnych)
- orientacyjny termin wykonania usługi

Elewacja to nie tylko zewnętrzna wizytówka domu, a przede wszystkim jego podstawowa warstwa ochronna. Warunki atmosferyczne w naszym kraju są zmienne, dlatego materiał i wykonanie powinno być jak najwyższej jakości.

 

 

Instrukcja wykonania ocieplenia metodą BSO
I PRZYGOTOWANIE PODŁOŻA

 

 

Wysokiej jakości elewacje Lublin1. Oczyszczenie podłoża

Przed przystąpieniem do prac dociepleniowych należy dokładnie sprawdzić i przygotować podłoże. Ściany przeznaczone pod klejenie materiału termoizolacyjnego powinny być stabilne, suche, wolne od kurzu, pyłu, starych łuszczących się farb i innych zanieczyszczeń zmniejszających przyczepność zaprawy klejowej. Idealnym sposobem jest zmycie całej ściany wodą pod ciśnieniem (Rys. 1) lub oczyszczenie mechaniczne (np. za pomocą drucianych szczotek lub szlifierek). W przypadku występowania na podłożu grzybów lub alg wymagane jest zastosowanie preparatu biobójczego FAST PROTEKTOR.

 

 

2. Ocena stanu i wyrównanie podłoża

docieplenia domów jednorodzinnychPrzy ocenie podłoża bardzo ważną rzeczą jest kontrola jego stanu. Poprzez opukiwanie za pomocą młotka można zlokalizować głuchy dźwięk, świadczący o odspojonym tynku(Rys.2). W tym momencie należy go usunąć, zastępując nowym. Zaleca się również odkuć tynk po zewnętrznej stronie ościeży okiennych i drzwiowych, umożliwiając w ten sposób wykonanie w tym miejscu ocieplenia o grubości od 2 do 3 cm. W przypadku występowania powłok malarskich należy sprawdzić ich nośność poprzez zarysowanie ostrym narzędziem lub przyklejenie i zerwanie taśmy klejącej. Jeżeli nastąpi oderwanie się płatów starej farby podłoże należy uznać za słabo przyczepne i dokładnie oczyścić.

W przypadku występowania nierówności, wgłębień większych niż 10 mm należy je wyrównać za pomocą zaprawy wyrównującej. Nierówności większe niż 20 mm niwelujemy przez zastosowanie płyt materiału termoizolacyjnego o odpowiedniej grubości. Niedopuszczalne jest stosowanie "podklejek".

 

3. Gruntowanie podłoża

gruntowanie ścianyPylące, osypujące się podłoża przed przystąpieniem do przyklejania materiału termoizolacyjnego należy zagruntować za pomocą FAST GRUNT G. Mury wykonane z materiałów silnie nasiąkliwych gruntować środkiem FAST GRUNT U(Rys. 3). Wymagane jest również gruntowanie podłoża czyszczonego mechanicznie.

 

 

 

 

 

4. Sprawdzanie wytrzymałości podłoża

wykonanie elewacji domuW przypadku niepewnych podłoży należy wykonać próbę przyczepności. W tym celu, na odpowiednio przygotowane podłoże przyklejamy 8-10 próbek styropianu o wymiarach 10 x 10 cm w różnych miejscach. Do klejenia próbek stosuje się zaprawę FAST NORMAL S nakładając ją warstwą o grubości 10 mm. Próbki styropianu z nałożoną zaprawą należy docisnąć do wyznaczonych miejsc na powierzchni ściany. Po minimum 3 dniach należy wykonać próbę ręcznego odrywania przyklejonego styropianu. Jeżeli rozerwanie nastąpi w styropianie świadczy to o wystarczającej wytrzymałości podłoża i przyczepności kleju. Jeżeli próbki styropianu oderwą się od powierzchni ściany wraz z warstwą masy klejowej to oznacza, iż podłoże nie zostało prawidłowo przygotowane lub, że wierzchnia warstwa nie ma wystarczającej wytrzymałości. W tym przypadku należy dodatkowo zaprojektować łączniki mechaniczne oraz ponownie przygotować podłoże. Dokładną ich ilość i rodzaj powinien podać projektant ocieplenia.

 

 

 

II MOCOWANIE PŁYT MATERIAŁU TERMOIZOLACYJNEGO

 

1. Przygotowanie zaprawy klejącej

klejenie styropianuPrzed przystąpieniem do klejenia materiału termoizolacyjnego należy właściwie przygotować zaprawę klejącą. Do przyklejania płyt styropianowych należy stosować zaprawę FAST NORMAL S (Rys. 7) (względnie FAST SPECJAL lub FAST SPECJAL M), zaś w przypadku klejenia płyt z wełny mineralnej FAST NORMAL W (względnie FAST SPECJAL W).

Zawartość worka należy dokładnie wymieszać z ok. 5,5 l czystej, chłodnej wody za pomocą wiertarki wolnoobrotowej z odpowiednim mieszadłem. Po uzyskaniu jednolitej masy, wolnej od grudek przed użyciem należy odczekać około 10 minut i ponownie przemieszać. Tak przygotowana zaprawa nadaje się do użycia przez okres od 2,5 do 3 godzin. W trakcie robót konieczne jest okresowe jej przemieszani co około 30 minut.

 

 

 

 

 

2. Nakładanie zaprawy na płyty termoizolacyjne

nakładanie kleju na styropianW zależności od rodzaju podłoża zaprawę klejową można nakładać na płyty termoizolacyjne na dwa sposoby.
W przypadku ocieplania równych, otynkowanych powierzchni masę klejową nakładamy na płyty cienkowarstwowo za pomocą packi zębatej o zębach kwadratowych 10-12 mm .
W pozostałych przypadkach zaprawę należy nakładać metodą „obwodowo – punktową” tzn. przy pomocy kielni po obwodzie płyty pasmem o szerokości ok. 3-4 cm oraz dodatkowo plackami w ilości 3-8 szt. Wielkość placków powinna być uzależniona od ich ilości. Prawidłowo wykonane obwódki powinny być oddalone od krawędzi na tyle, aby po dociśnięciu płyty zaprawa klejowa nie wychodziła poza jej obrys. Należy przestrzegać zasady, aby zaprawa klejowa pokrywała nie mniej niż 40% powierzchni płyty (Rys. 8).

 

 

 

 

 

3. Mocowanie płyt do podłoża

klejenie styropianu do ścianyPo nałożeniu zaprawy klejącej płytę termoizolacyjną należy przyłożyć do ściany w wyznaczonym dla niej miejscu oraz dosunąć na styk do już przyklejonych płyt i docisnąć przez uderzenie pacą aż do uzyskania równej płaszczyzny z sąsiednimi płytami. Wyciśniętą zaprawę poza obrys płyty należy bezwzględnie usunąć, gdyż w przeciwnym razie może być ona przyczyną powstawania mostków termicznych oraz pęknięć wyprawy tynkarskiej.

Niedopuszczalne jest korygowanie położenia przyklejonych płyt termoizolacyjnych po raz drugi ani poruszanie ich po upływie kilkunastu minut z uwagi na rozpoczęty proces wiązania kleju.

Płyty przykleja się ściśle jedna przy drugiej od listwy cokołowej aż po okap dachu z zachowaniem mijankowego układu spoin pionowych(Rys.10). Ocieplając ściany wykonane z prefabrykatów wielkoformatowych płyty termoizolacyjne należy tak rozmieścić, aby spoiny pomiędzy płytami nie pokrywały się ze złączami prefabrykatów. Układ płyt przy narożniku budynku jest pokazany na rysunku poniżej.

 

 

styropian elewacje Lublin4. Przyklejanie płyt termoizolacyjnych wokół otworów okiennych i drzwiowych

W pobliżu otworów okiennych i drzwiowych płyty należy tak dobierać (docinać) aby spoiny poziome i pionowe pomiędzy płytami nie pokrywały się z krawędziami otworów (Rys. 11). Takie postępowanie zapobiegnie w przyszłości powstawaniu pęknięć warstwy elewacyjnej. Dodatkowo należy pamiętać, aby miejsca, w których występuje dylatacja budynku lub otwory wentylacyjne stropodachu odpowiednio przygotować w celu ich późniejszego zabezpieczenia.

 

 

 

 

zlecę wykonanie elewacji łęczna

5. Kontrola płaszczyzny przyklejonych płyt

Należy pamiętać, aby w trakcie przyklejania płyt kontrolować na bieżąco pion, poziom oraz równość całej powierzchni przy pomocy łaty tynkarskiej lub długiej poziomnicy (Rys. 12).

 

 

 

 

 

6. Uzupełnianie szczelin pomiędzy płytami materiału termoizolacyjnego

docieplenia ŁęcznaSzczeliny pomiędzy płytami większe niż 2 mm należy wypełnić pociętymi paskami materiału termoizolacyjnego (Rys. 13). W przypadku szczelin mniejszych niż 4 mm w systemach z zastosowaniem płyt styropianowych, dopuszczalne jest również wypełnienie ich za pomocą niskorozprężnej pianki PU. Niedopuszczalne jest wypełnianie szczelin zaprawą używaną do przyklejania płyt z uwagi na powstanie mostków termicznych oraz niebezpieczeństwo pojawienia się pęknięć wzdłuż styków płyt.

 

 

 

 

 

zacieranie ścian7. Wyrównanie powierzchni zamocowanych płyt

Płyty materiału termoizolacyjnego po przyklejeniu muszą stanowić równą powierzchnię. Występujące nierówności (uskoki) należy zeszlifować specjalną tarką lub papierem ściernym nałożonym na pacę tynkarską (Rys. 14). Szlifowanie powierzchni płyt można wykonać nie wcześniej niż po upływie 3 pełnych dni od ich przyklejenia.

 

 

 

 

 

8. Mocowanie płyt termoizolacyjnych przy pomocy łączników mechanicznych

zlecę wykonanie elewacji lublinW przypadku konieczności stosowania dodatkowego zabezpieczenia płyt styropianowych przed oderwaniem tj. kiedy wytrzymałość podłoża na rozrywanie jest mniejsza niż 0,08 MPa lub wysokość budynku przekracza 8m należy stosować łączniki mechaniczne z trzpieniem z tworzywa sztucznego lub z trzpieniem metalowym.
W przypadku płyt z wełny mineralnej o nieuporządkowanym układzie włókien niezależnie od wysokości budynku i nośności podłoża należy zawsze dodatkowo stosować łączniki mechaniczne z trzpieniem metalowym.
Dopuszczalne jest mocowanie wełny wyłącznie za pomocą zaprawy klejowej w przypadku płyt o uporządkowanym układzie włókien tzw. lameli gdy wysokość budynku nie przekracza 20m a wytrzymałość na rozrywanie podłoża jest ≥0.08 MPa.

Nawiercanie otworów i montaż łączników można rozpocząć nie wcześniej niż po upływie 3 dni od przyklejenia płyt czyli dokładnym związaniu zaprawy klejącej.
Przyjmuje się, iż głębokość osadzenia trzpienia w konstrukcji ściany powinna wynosić:
min. 5-6 cm – podłoże zwarte, (beton, cegła pełna, cegła silikatowa lub kamień)
min. 8-9 cm– podłoże porowate (gazobeton, cegła dziurawka i kratówka oraz pustak szczelinowy)

Do wiercenia otworów w materiałach cienkościennych i drążonych nie należy stosować wiertarki z włączonym udarem. Każdorazowo dokładną ilość, rodzaj i sposób rozmieszczenia łączników powinien ustalić projektant ocieplenia. Przyjmuje się, iż w przypadku płyt styropianowych jest to od 4 do 6 szt./m² zaś przy wełnie mineralnej od 6 do 8 szt./m². Przy ustalaniu długości łączników należy wziąć pod uwagę głębokość zakotwienia, grubość starego tynku, warstwę kleju oraz grubość materiału termoizolacyjnego. Należy pamiętać, że bez względu na nośność podłoża w przypadku budynków o wysokości powyżej 8m należy obowiązkowo stosować łączniki mechaniczne. W strefach brzegowych budynku, gdzie występują największe siły wywołane wiatrem tj. od 1 do 2 m od krawędzi, projekt ocieplenia powinien przewidywać zwiększoną ilość łączników.

rozmieszczenie łączników na styropianie

 

 

 

9docieplenia budynków. Montaż łączników mechanicznych

Po nawierceniu otworów, łączniki mechaniczne należy starannie zamocować, kotwiąc je za pomocą trzpieni wbijanych lub wkręcanych (Rys. 17). Główki łączników nie mogą wystawać poza płaszczyznę płyt – powinny być dokładnie zlicowane. Idealnym rozwiązaniem, minimalizującym powstawanie mostków cieplnych jest wyfrezowanie otworów na głębokość 2 cm, w których umieszcza się łącznik. Następnie przestrzeń ponad nim należy zakryć krążkiem materiału termoizolacyjnego. Zaszpachlowanie zagłębień w miejscach główek zaprawą klejącą jest przyczyną powstawania mostków termicznych i w efekcie może również prowadzić do odspajania się w tym miejscu tynku.

 

 

montaż elewacji domów

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

III WYKONANIE WARSTWY ZBROJONEJ SIATKĄ Z WŁÓKNA SZKLANEGO

 

1. Przygotowanie zaprawy klejowo-szpachlowej

klej do elewacjiDo wykonywania warstwy zbrojonej siatką z włókna szklanego w systemie na styropianie należy stosować zaprawę klejową FAST SPECJAL (Rys. 20) lub FAST SPECJAL M zaś w przypadku systemu opartego na wełnie mineralnej FAST SPECJAL W. Zawartość całego opakowania należy dokładnie wymieszać z odpowiednią ilością czystej wody za pomocą wiertarki wolnoobrotowej wyposażonej w mieszadło. Następnie masę należy odstawić na około 10 minut i ponownie przemieszać. Zaleca się okresowe przemieszanie zaprawy co 30 minut. Tak przygotowana, w zależności od temperatury nadaje się do użytku przez około 2,5 do 3 godzin.

 

 

 

 

 

 

 

2. Wykonanie dodatkowych zabezpieczeń naroży budynku oraz ościeży okiennych i drzwiowych

docieplenia domów jednorodzinnych ŁęcznaWarstwę zbrojoną wykonuje się nie wcześniej niż po 3 dniach od przyklejenia płyt termoizolacyjnych wyłącznie przy bezdeszczowej pogodzie i temperaturze powietrza nie niższej niż+5ºCi nie wyższej niż+25ºC. W przypadku zapowiadanego spadku temperatury poniżej 0ºC w ciągu 24 godzin – należy wstrzymać wykonywanie warstwy zbrojonej nawet, gdy w chwili jej wykonywania temperatura jest wyższa niż +5ºC. Dla ochrony przed nadmiernym przesuszeniem w trakcie wiązania z powodu silnego wiatru lub słońca rusztowania powinny być zabezpieczone siatkami lub matami osłonowymi.

UWAGA: Jeżeli płyty styropianowe przyklejane w okresie wiosenno-letnim były wyeksponowane na promieniowanie UV dłużej niż przez okres 3 miesięcy należy dokładnie skontrolować ich stan (niebezpieczeństwo utleniania się styropianu - "żółknięcie"). W razie potrzeby całą powierzchnię przeszlifować tarką lub pacą z grubym papierem ściernym.

Przed rozpoczęciem wykonywania warstwy zbrojonej na ścianach należy:
- osadzić narożniki ochronne z siatką na narożach ścian budynku i na narożach drzwi oraz okien
- wszystkie naroża otworów wzmocnić przez przyklejenie siatki o wymiarach min. 20 cm na 35 cm
– przyklejając ją pod kątem ok. 45º (Rys. 21) - wykonać niezbędne dylatacje za pomocą taśm uszczelniających lub profili dylatacyjnych

 

klejenie siatki przy otworach okiennych

 

 

3. Nakładanie warstwy zaprawy klejowo - szpachlowej na płyty termoizolacyjne

docieplanie budynków ŁęcznaZaprawę klejowo - szpachlową nanosi się na płyty ciągłą warstwą o grubości około 3mm. Do nanoszenia zaprawy używa się pacy zębatej o wielkości zębów 10-12 mm. W przypadku docieplania wełną mineralną należy pamiętać, aby całą powierzchnię płyt oczyścić z luźnych cząstek i pyłu, następnie dla zwiększenia przyczepności do warstwy zbrojonej wymagane jest wstępne jej przeszpachlowanie cienką warstwą kleju tzw. wtarcie zaprawy klejowej w powierzchnię płyt. Zaprawę klejową nanosi się pionowymi pasami o szerokości siatki z włókna szklanego (Rys. 22).

 

 

 

 

4. Zatapianie siatki z włókna szklanego

zatapianie siatki w klejuPo nałożeniu zaprawy klejącej siatkę należy dokładnie zatopić zaczynając od góry wciskając ją na całej szerokości. Siatka powinna być równomiernie napięta na całej powierzchni, bez sfalowań, garbów i wybrzuszeń (Rys. 23).
Grubość warstwy zaprawy przy zastosowaniu pojedynczej siatki powinna wynosić od 3 do 5mm.
Podczas wtapiania siatki w warstwę zaprawy należy zwracać uwagę by zakłady pionowe i poziome wyniosły minimum 10 cm. Należy bezwzględnie przestrzegać zasady wywinięcia siatki na ościeża i podokienniki oraz na naroża pionowe ścian - w przypadku stosowania narożników ochronnych bez siatki - wywijając siatkę na sąsiednią ścianę na około 15cm.

W przypadku, gdy ściany budynku są narażone na uderzenia i uszkodzenia mechaniczne z uwagi na ich lokalizację przy np. chodnikach, przejściach, przejazdach, placach zabaw itp. – należy zastosować podwójną siatkę z włókna szklanego na całej wysokości ścian parteru. Po stwardnieniu zaprawy klejącej, w którą została zatopiona pierwsza warstwa siatki z włókna szklanego – należy nanieść drugą warstwę zaprawy i wcisnąć (wtopić) w nią kolejną warstwę siatki szklanej. Grubość warstwy zbrojonej z docieplenia domów jednorodzinnychpodwójną warstwą siatki powinna wynosić 6-8 mm.

Warstwa zbrojona musi być starannie zaszpachlowana, gdyż niedokładne jej wykonanie i wyrównanie powierzchni ma wpływ na ostateczny wygląd elewacji. W przypadku występowania nierówności powierzchni oraz karbów konieczne jest zeszlifowanie ich papierem ściernym w przeciwnym wypadku będą widoczne w strukturze cienkowarstwowego tynku.

 

 

 

 

IV WYKONANIE WYPRAW TYNKARSKICH

 

1. Nakładanie wyprawy gruntującej

gruntowanie ścianPo wyschnięciu warstwy zbrojonej, lecz nie wcześniej niż po 3 dniach od jej wykonania (okres ten może się wydłużyć w przypadku niekorzystnych warunków atmosferycznych) w celu zapewnienia optymalnej przyczepności tynku do podłoża można przystąpić do gruntowania za pomocą jednej z wypraw gruntujących FAST (Rys. 24). W przypadku tynków mineralnych, akrylowych, silikonowych, siloksanowych i mozaikowych należy stosować FAST GRUNT M zaś w przypadku tynków silikatowych FAST GRUNT S-T. Prace należy prowadzić w temperaturze nie niższej niż +5ºC i nie wyższej niż +25ºC przy bezdeszczowej pogodzie. Grunt należy nakładać za pomocą pędzla lub wałka pamiętając o jego równomiernym rozcieraniu na całej powierzchni. Nie zaleca się rozcieńczania wypraw gruntujących ze względu na pogorszenie ich właściwości sczepnych.

 

 

 

2. Przygotowanie zaprawy tynkarskiej polimerowo - mineralnej oraz gotowych mas tynkarskich

ocieplanie ścian na domuPo wyschnięciu wyprawy gruntującej, lecz nie wcześniej niż po 24 godzinach od jej nałożenia można przystąpić do wykonywania wypraw tynkarskich. Tynki polimerowo-mineralne oferowane są w sypkiej postaci w kolorze białym. W celu ich przygotowania całą zawartość opakowania należy dokładnie rozmieszać z około 5,0 litrami czystej wody aż do uzyskania jednolitej konsystencji. Tak rozrobioną masę pozostawić na 10 minut i ponownie przemieszać (nie dolewając wody). Przygotowana w ten sposób zaprawa nadaje się do użycia nie dłużej niż przez 1 godzinę.
W przypadku tynków kolorowych występujących w gotowej postaci tj. tynków akrylowych, silikatowych, silikonowych i siloksanowych należy pamiętać, iż przed przystąpieniem do ich aplikacji wiaderka przeznaczone na jedną powierzchnię architektoniczną powinny być wymieszane między sobą w dużej kastrze (Rys.26).

 

 

 

 

3. Nakładanie tynków cienkowarstwowych

nakładanie zaprawyW czasie prowadzenia prac tynkarskich należy przestrzegać odpowiednich warunków atmosferycznych zarówno w trakcie aplikacji, jak i podczas wysychania tynków: unikać deszczu, silnego wiatru oraz dużego nasłonecznienia. Optymalna temperatura powietrza powinna wynosić od 5ºC do 25ºC a wilgotność względna nie powinna przekraczać 75%. Ze względu na duże wahania temperatur pomiędzy dniem a nocą nie zaleca się prowadzenia prac tynkarskich w okresie od listopada do marca. W przypadku niebezpieczeństwa wystąpienia spadku temperatury poniżej 5ºC w trakcie wysychania tynku ( co najmniej 48 godzin od jego aplikacji) również nie należy wykonywać prac tynkarskich. Zasadą przy nakładaniu tynków barwionych w masie jest stosowanie wyprawy pod tynk w kolorze zbliżonym do koloru tynku. Jeżeli powyższe warunki są spełnione można przystąpić do nakładania tynku na wcześniej zagruntowaną ścianę.

Za pomocą pacy stalowej nanosimy masę tynkarską w cienkiej warstwie na grubość ziarna. Następnie należy wygładzić powierzchnię zbierając nadmiar materiał u (Rys.2 7). Po krótkim czasie, zależnym od warunków występujących podczas nakładania, możemy ją fakturować przy pomocy pacy plastikowej. W celu uniknięcia widocznych linii styku między wyschniętą a świeżo nakładaną masą tynkarską, należy zapewnić wystarczającą liczbę pracowników i rusztowań, co pozwoli na płynne wykonanie wypraw. Jedną płaszczyznę architektoniczną wykonywać należy w jednym cyklu roboczym, unikając przerw w czasie nakładania tynku i przestrzegając naczelnej zasady aplikacji „mokre na mokre”.

Ze względu na zwiększoną absorpcję promieniowania cieplnego i ultrafioletowego na elewacjach południowej i zachodniej nie zaleca się stosować ciemnych kolorów o współczynniku odbicia światła HBW poniżej 25%; udział takich kolorów na powierzchni odpowiednich elewacji nie powinien przekraczać 10%.

 

4. Zacieranie tynków

Fakturowanie tynku należy rozpocząć wówczas, gdy po przyłożeniu pacy masa nie będzie się do niej kleić. Czas ten uzależniony jest od temperatury powietrza i podłoża, wilgotności względnej powietrza oraz grubości materiału. Do wykonania faktury stosujemy pace plastikowe i w zależności od struktury tynku nadajemy mu odpowiedni wzór. Należy pamiętać, aby packę dociskać z tą samą siłą trzymając ją pod stałym kątem.

 

 

zacieranie tynków na elewacji5. Fakturowanie tynków typu "kornik"

Tynki o strukturze kornika można fakturować w dowolny sposób zależny od ruchów packi. Można uzyskiwać w ten sposób pionowe (Rys. 28), poziome (Rys. 29), ukośne lub koliste, rysy o szerokości zależnej od rozmiarów kruszywa.

 

 

 

 

 

ocieplenie ścian na domu

 

 

 

 

 

 

 

 

 

zacieranie tynków na elewacji

6. Fakturowanie tynków typu "baranek"

Tynki o strukturze baranka fakturujemy ruchami kolistymi, unikając nadmiernego ich roztarcia (Rys. 31).

 

 

 

 

 

 

 

malowanie tynków7. Malowanie tynków

Do malowania tynków polimerowo-mineralnych FAST można przystąpić po dokładnym ich wyschnięciu i wysezonowaniu. W zależności od rodzaju farby okres sezonowania tynku po aplikacji wynosi:
– farby silikatowe - minimum 3 dni
– farby silikonowe - minimum 14 dni
– farbyakryloweisiloksanowe-minimum28dni

Farbę można nakładać pędzlem, wałkiem (Rys. 32) lub mechanicznie za pomocą natrysku zawsze w dwóch warstwach. Dopuszczalne jest rozcieńczenie pierwszej warstwy farby, zwłaszcza jeżeli prace prowadzone są w temperaturach zbliżonych do maksymalnie dopuszczalnych (+25ºC). Do rozcieńczania farb silikatowych należy stosować FAST GRUNT S (rozcieńczalnik) w ilości maksymalnie do 5%, zaś pozostałe farby można rozcieńczać czystą wodą w ilości do 10%.

W przypadku drugiej warstwy należy zawsze stosować farbę w postaci nierozcieńczonej. W trakcie prac malarskich należy przestrzegać odpowiednich warunków atmosferycznych, tj. unikać dużego nasłonecznienia, silnych wiatrów i opadów deszczu. Optymalna temperatura powietrza powinna wynosić od 5°C do 25°C, a wilgotność względna nie powinna przekraczać 75%.

 

elewacje na domkach jednorodzinnych Łęczna8. Łączenie farb o różnych kolorach

W przypadku łączenia farb o dwóch różnych kolorach na jednej powierzchni architektonicznej należy zawsze stosować odcięcie za pomocą taśm papierowych (Rys. 33).

 

 

 

 

 

 

PRZEKROJE SYSTEMÓW OCIEPLEŃ FIRMY FAST

ocieplenia ścian

ocieplanie ścian Łęczna

 

Nasi klienci znaleźli naszą stronę wyszukując m.in hasła: materiały budowlane Łęczna, skład budowlany Łęczna, elewacje Lublin.